Preskoči na glavni sadržaj

Uvod u psihopatologiju

ISVU: 52596•4 ECTS•Ljetni semestar

Osnovne informacije

Organizacijska jedinica
Odsjek za psihologiju
Satnica
  • Predavanja: 30 sati

Nastavnici

Cilj

Cilj kolegija je stjecanje kompetencija za prepoznavanje odstupanja u psihičkom funkcioniranju, usvajanje nazivlja i karakteristika osnovnih psihopatoloških fenomena te razvijanje diferencijalnodijagnostičkog razmišljanja u razlikovanju psihijatrijskih poremećaja i bolesti.

Sadržaj

  1. Uvod u psihopatologiju: psihijatrija, psihopatologija, psihologija – definicija, terminologija i međuodnosi
  2. Povijest psihopatologije, razlika „normalno – abnormalno“ u psihijatriji i klasifikacijski sustavi
  3. Način vođenja prvog razgovora, poremećaji svijesti i poremećaji psihomotorike i vanjski izgled
  4. Formalni i sadržajni poremećaji mišljenja
  5. Poremećaji afekta i poremećaji volje
  6. Poremećaji pamćenja, inteligencije, opažanja i pažnje
  7. Poremećaji nagona i socijalnog funkcioniranja
  8. Poremećaji doživljavanja vlastite ličnosti
  9. Shizofrenija
  10. Anksiozni poremećaji
  11. Poremećaji raspoloženja
  12. Bihevioralni sindromi udruženi s fiziološkim poremećajima i psihoorganski sindrom
  13. Bolesti ovisnosti
  14. Intelektualne teškoće
  15. Terapija u psihijatriji: Osnovna znanja iz biološke terapije, poglavito psihofarmakoterapije.

Ishodi učenja

  1. Definirati područje psihopatologije i razlikovati termine psihijatrija, psihopatologija i psihologija
  2. Razlikovati kriterije definiranja normalnog i abnormalnog ponašanja i doživljavanja u psihijatriji
  3. Prepoznati glavne simptome poremećenih psihičkih funkcija
  4. Povezivati simptome s najznačajnijim psihijatrijskim entitetima (poremećaji/bolesti)
  5. Razlikovati psihičke poremećaje i psihičke bolesti
  6. Objasniti osnovna etiološka tumačenja psihijatrijskih poremećaja
  7. Navesti epidemiološke karakteristike poremećaja

Metode podučavanja

predavanje, diskusije

Metode ocjenjivanja

Obavezno redovito pohađanje nastave je uvjet za pristupanje pismenom ispitu. Kriterij za prolaznost na pismenom dijelu ispita je 70%, nakon čega student pristupa usmenom dijelu ispita kako bi dobio konačnu ocjenu.

Obavezna literatura

  1. Begić, D. (2014). Psihopatologija. Zagreb: Medicinska naklada.

Dopunska literatura

  1. Blaney, P. H., & Millon, T. (2009). Oxford Textbook of Psychopathology. New York, Oxford: Oxford University Press.
  2. Sadock, B. J., Sadock, V. A., Ruiz, P. (2009). Kaplan & Sadock's Comprehensive textbook of psychiatry. Odabrana poglavlja. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins.
  3. Davey, G. (2008). Psychopathology. Research, Assessment and Treatment in Clinical Psychology. Blackwell: Chichester.
  4. Davison, G. C., & Neale, J. M. (1999). Psihologija abnormalnog doživljavanja i ponašanja. Odabrana poglavlja. Jastrebarsko: Naklada Slap.